تمام امروز یکشنبه را در خانه از اینترنت رادیو پیام گوش می دادم . تمام آهنگ های محمد نوری در باب ایران و ایران دوستی را به کمک طلبیدند تا با عرق ملی از مسئله هسته ای این بار به این وسیله بهره ببرند .

اما وقتی در تماس یک دوست شنیدم که مردم با رفتن ایران به شورای امنیت خوشحال شدند و به هم یواشکی تبریک می گویند خیلی دلم سوخت .

از این بدتر که شنیدم بعضی بی انصاف ها حتی شیرینی و بستنی هم دادند .

کاش حاکمان ما قدری زودتر به ایران و ایرانی بها میدادند تا کار به اینجا نرسد .

هنوز هم به اعتقاد من دیر نیست . بشتابید تا ایرانی با دست خود ایران را تقدیم خارجی نکرده است.