در يكي فرياد

زيستن –

[پرواز‌ ِ عصیانی فوّاره ای

كه خلاصيش از خاك

نيست

و رهایی را

تجربه ای مي كند.]

و شُکوهِ مردن

در فوّاره ی فريادی –

[زمينت

ديوانه آسا

با خويش مي كشد

تا باروری را

دستمايه ای كند؛

كه شهيدان و عاصيان

يارانند

که بارآوری را

بارانند

بار آورانند.]

زمین را

بارانِ برکت ها-

[مرگ فوّاره

از این دست است.]

ورنه خاك

از تو

باتلاقی خواهد شد

چون به گونه ی جوباران ِ حقير

مرده باشي.